Mijn zelfzorg fantasie

door Michelle van der Meer – Dé Zelfzorgcoach

Soms fantaseer dat ik zo ziek word en in het ziekenhuis kom te liggen. Niet met een hele ernstige ziekte of zo. Nee, maar net ziek genoeg oom een dag en een nacht in het ziekenhuis te moeten blijven. En dan gaat het in deze fantasie niet om het ziek zijn, maar om dat ik dan even helemaal niets moet. En dat er voor mij gezorgd wordt. 

Waar ik schaamteloos de hele dag tv kan kijken. Of een boek in een keer uitlezen. Waar ze ervoor zorgen dat ik drie maaltijden krijg en daar niets voor hoeft te doen. Waar ik op een knopje kan drukken en er iemand komt om te vragen waar ik behoefte aan heb. Waar iemand een paar keer per dag langskomt om te checken hoe het met mij gaat. Waar je zonder schuldgevoel bezoek kunt weigeren. De plek waar iedereen snapt dat je je mobiel volledig uit moet hebben. Dat ik verplicht ben om te rusten. 

Het gevoel dat deze fantasie representeert is dat ik te veel ik voor anderen bezig ben en mezelf vergeet. En dat ik het gevoel heb dat er door anderen te weinig wordt omgekeken naar mijn behoeften. De behoefte die achter deze fantasie ligt is meer alleen-tijd, me-time. Even helemaal niets moeten en er wordt niet aan mij “getrokken”. En als het even kan wordt er voor me gezorgd, maar is diegene niet de hele tijd aanwezig. 

Deze fantasie popt op wanneer ik weer eens uit balans dreig of al ben geraakt. Dan weet ik dat ik me alleen-tijd weer moet gaan pakken, maar de uitvoering daarvan gaat niet altijd even gemakkelijk. Terwijl ik heel goed besef dat als ik mezelf uitput daar niemand wat aan heeft; ik niet maar de mensen in mijn omgeving ook niet. Gelukkig herken ik het steeds beter wanneer ik uit balans dreig te raken, zodat ik tijdig kan bijsturen. De uitvoering, daar zit zeker nog ruimte tot verbetering. Maar in vergelijking met drie jaar geleden, dan heb ik al megasprongen hierin gemaakt. En door andere mensen hierbij te helpen, word ik er met mijn neus nog eens extra op gedrukt 😁

Inspirerende verhalen en kijkje achter de schermen

Niets is vanzelfsprekend

Niets is vanzelfsprekend

Onlangs was ik op het Event Zonder Naam (EZN) van Roos Lommers (@virturoos). Een geweldig event met allemaal gezellige onderneemsters. Maar er was iets wat mij het meest is bijgebleven tijdens deze dag. Namelijk het verhaal van Arie-Jan Lommers, de broer van Roos. Hij...

Wanneer jezelf zijn als een bedreiging voelt

Wanneer jezelf zijn als een bedreiging voelt

Voor de basisbehoeften - zoals eten, drinken, veiligheid e.d. - zijn we als baby en kind afhankelijk van onze verzorgers.Naast deze basisbehoeften, hebben we als baby en kind ook twee kernbehoeften:1) Gehechtheid2) AuthenticiteitOm onszelf te kunnen voorzien in deze...

Volg je hart.. Of niet

Volg je hart.. Of niet

Volg je hart. Uhm... Nee... Ik volg mijn onderbuik. Het is heel mooi: je hart volgen. En ik snap het. Maar ik heb een open hart. Niet letterlijk natuurlijk. En die volg ik liever niet zo vaak. Want de energie van mijn hart kan enorm beïnvloed worden door de omgeving....

F*ck de maatschappij

F*ck de maatschappij

Ik ga lekker mijn eigen weg! Ik heb het 34 jaar geprobeerd. Mezelf in allerlei bochten gewringd. Mezelf aangepast. En uiteindelijk mezelf wegcijfert.Het resultaat? Een doodongelukkige Michelle. Met de daarbij gepaard gaande mentale, emotionele en fysieke klachten.Dat...

Mens of gevoelswezen

Mens of gevoelswezen

Zijn we allereerst mens? Of... Zijn we allereerst gevoelswezens? Zoals ik het zie - en ook de neurowetenschap - is dat wanneer we geboren worden, we gevoelswezens zijn. Want als baby beschikken we nog niet over de denkende cortex zoals we die als volwassenen hebben....

Timemanagement vs. energiemanagement

Timemanagement vs. energiemanagement

De maatschappij doet aan timemanagement. Ik niet. Ik doe aan energiemanagement. Want je kunt er wel de tijd voor hebben, maar als je er geen energie voor hebt, schiet je er nog niets mee op.Toon ik nog in loondienst was, werd ik vooral geleefd door mijn agenda. Er...

Ik en de maatschappij

Ik en de maatschappij

Ik match niet met de maatschappij. Of... De maatschappij matcht niet met mij. 34 jaar lang probeerde ik het. Me aan te passen aan wat de maatschappij van mij verwachtte. Wat sociaal wenselijk was. Aan de kaders, richtlijnen en regels van deze maatschappij. De...

Zwevende hoofden

Zwevende hoofden

Is het hoofd nu wel of niet onderdeel van ons lichaam? Namelijk hoe we erover praten, schetst het beeld dat het hoofd losstaat van het lichaam. Termen als uit je hoofd en in je lichaam. Je hoofd wilt je lichaam overrulen. Of luister naar je hart en niet naar je hoofd....

Innerlijk kind

Innerlijk kind

Zoon (8): "Mam, wat is het slimste snoepje?" Ik: "Mmmm... Geen idee?" Zoon: "Smarties!" Gisteren in de auto vertelde onze zoon van 8 jaar dit grappige raadsel. En wat heb ik in een deuk gelegen 🤣 Heerlijk deze humor. Ik hou ervan. Het prikkelt mijn innerlijk...

Ook ik zorg soms nog slecht voor mezelf

Ook ik zorg soms nog slecht voor mezelf

Mijn werk: Zelfzorg Coach Mijn valkuil: slecht voor mezelf zorgen.   Ja, want 6 jaar geleden moest ik door een mentale crisis gaan omdat ik zo slecht voor mezelf zorgde. En nog steeds vind ik het niet altijd even makkelijk om eerst aan mezelf te denken. In plaats...